De briefing was kort: werken voor Rotterdam is niet mooi, wel écht. Dus moesten ons concept en aanpak dat ook zijn. We hadden geen licht, geen fancy camera, geen draaiboek en al helemaal geen script. Recht uit het hart, we lieten ons verassen door wat de mensen ons zouden vertellen. We werkten met een heel klein team en overvielen zo’n honderd mensen op hun werkplek. Gewoon erop afstappen, vragen en luisteren. Wat bleef hangen was wat voor leuke en warme mensen er voor Rotterdam werken. Échte, rauwe reacties monteerden we tot één verhaal over wat werken voor Rotterdam nu echt betekent. Wat is jouw Rotterdamse Kracht?